شرایط کسب دکترای افتخاری

در جامعه ما مدرک به خودی خود موجب افتخار است. برای دسترسی به این افتخار نیز، انواع و اقسام دانشگاه‌ها وجود دارند.

 

مدرک افتخاری یک درجه دانشگاهی است که دانشگاه (و یا دیگر نهاد اعطای درجه) فارغ از لوازم معمول برای کسب مدرک دانشگاهی مانند نام نویسی، اقامت، مطالعه و امتحانات به یک فرد اعطا می کند. معمولا مدرک افتخاری در سطح دکترا و یا کمتر معمول آن کارشناسی ارشد به کسی داده می شود که ممکن است هیچ ارتباط قبلی با موسسه علمی نداشته است.

دکترای افتخاری جایزه است و نه مدرک

این درجه اغلب راهی برای ارج نهادن به سهم فردی برجسته در یک زمینه خاص است و به واسطه خدمات عمومی اش به جامعه به طور کلی اعطا می شود. ارزش این درجه معمولا به اندازه نسخه اکتسابی آن نیست و به همین دلیل اغلب توصیه می شود تا در رزومه فرد به عنوان یکی از جوایز وی ذکر شود و نه در شمار سایر مدارک دانشگاهی که طبق روال معمول از مراکز دانشگاهی اخذ کرده است.

مؤسسات آموزش عالی دستورالعمل روشنی در این زمینه دارند و در مکاتبات رسمی از عنوان “دکتر” برای چنین افرادی استفاده نمی کنند. به عبارتی گیرندگان درجه افتخاری در مکاتبات با دانشگاه اهدا کننده و در محیط دانشگاه “دکتر” خطاب می شوند، ولی گیرندگان نباید خود را “دکتر” بدانند و در موقعیت های شغلی و رسمی از عنوان “دکتر” به همراه اسم خود استفاده کنند.

نخستین دکترای افتخاری تاریخ

قدمت این مراسم به قرون وسطی باز می گردد؛ زمانی که به دلایل مختلف یک دانشگاه ممکن بود متقاعد شود، که با معافیت از همه یا برخی از الزامات معمول قانونی برای دریافت مدرک، یک درجه دانشگاهی را به فردی اعطا کند. اولین مدرک افتخاری که در تاریخ ثبت شده توسط دانشگاه آکسفورد در اواخر 1470 به “لیونل وود ویل” اعطا شد. وی بعدها اسقف سالیسبوری شد.

دکترای افتخاری چگونه اهدا می شود

درجه افتخاری معمولا در مراسم فارغ التحصیلی اهدا می شود. در آن گیرندگان اغلب به سخنرانی دعوت می‌شوند که حکم افتتاحیه برجسته این مراسم را دارد. به طور کلی دانشگاه هر سال چند نفر را برای مدرک افتخاری معرفی می کند. این نامزدها معمولا از طریق چندین کمیته قبل از دریافت تاییدیه انتخاب می شوند. نام کسانی که نامزد هستند به طور کلی تا تایید رسمی و دعوت در مراسم مخفی می ماند.

اصطلاح درجه افتخاری تا حدی گمراه کننده است. چرا که این درجه توسط دانشگاه تحت قوانین و مقررات آن تعلق می گیرد، و به لحاظ فنی همان جایگاهی را دارد که دارندگان مدرک اصلی دارند. و دارای همان امتیازاتی هستند که همتایان دارای مدرک واقعی دارند. اگر چه در عمل چنین رفتار یکسانی وجود ندارد و دارندگان مدرک افتخاری تنها می توانند احیانا در اولویت گرفتن بورس تحصیلی برای آن رشته قرار گیرند.

دارندگان دکترای افتخاری چه لباسی می‌پوشند

دریافت کنندگان مدرک افتخاری به طور معمول ملزم به پوشیدن همان لباس مخصوص دریافت کنندگان مدرک واقعی هستند، اگر چه چند مورد استثنا وجود دارد: دریافت کنندگان درجه افتخاری در دانشگاه کمبریج ملزم به پوشیدن جامه بلند هستند بدون کلاه مخصوص، و کسانی که در دانشگاه سنت اندروز مفتخر به دریافت درجه افتخاری می شوند معمولا لباسی بلند غیر از جامه بلند فارغ التحصیلان معمول را می پوشند.

از دکترای بوش و تاچر تا موگابه و اوباما/ وقتی دانشجویان مدرک سیاست مدار را باطل می کنند

برخی از دانشگاه‌ها و کالج ها متهم شده اند که در ازای کمک‌های مالی به اعطای درجات افتخاری مبادرت کرده‌اند. دریافت کنندگان مدرک افتخاری، به ویژه کسانی که قبل از دریافت درجه افتخاری تحصیلات قابل توجهی نداشته اند ممکن است بیشتر مورد انتقاد قرار بگیرند که از این عنوان افتخاری برای سرپوشی بر فقدان تحصیلات دانشگاهی خود نزد مردم سواستفاده کرده‌اند.

در این مجال به چند نمونه از جنجال ها و اعتراضاتی که بر سر اهدای این نوع مدارک رخ داده نگاهی می‌اندازیم.

– اعطای دکترای افتخاری به شخصیت های سیاسی می تواند اعتراضات دانشکده یا دانش جویان را به همراه داشته باشد. برای نمونه “جورج دبلیو بوش” در سال 2001، موفق به دریافت مدرک افتخاری از دانشگاه ییل شد. وی مدرک لیسانس خود را در تاریخ در سال 1968 به دست آورده بود. در اعتراض به این جایزه، برخی از دانشجویان و استادان تصمیم به تحریم مراسم گرفتند.

– در سال 1985، ، دانشگاه آکسفورد در واکنشی تقابلی مدرک دکترای افتخاری “مارگارت تاچر” را در اعتراض به کاهش بودجه آموزش عالی لغو کرد. این جایزه قبلا به تمام نخست وزیرانی که در آکسفورد تحصیل کرده بودند اعطا شده بود.

– در ماه مارس 1992 جنجالی دیگر بر سر اهدای دکترای افتخاری به “ژاک دریدا” مطرح شد. جنجال در میان جامعه دانشگاهی دانشکده فلسفه در کمبریج رخ داد و معترضان به این اهدای درجه دلیل می آوردند که کار دریدا “با معیارهای پذیرفته شده دقت علمی مطابقت ندارد.” اگرچه دانشگاه در نهایت این جایزه را تصویب کرد.

– در سال 2007 معترضان خواستار آن شدند که دانشگاه ادینبورگ دکترای افتخاری اهدا شده به “رابرت موگابه” رهبر زیمبابوه در سال 1984 را لغو کند. دلایل این امر سو استفاده از حقوق بشر و فساد سیاسی وی عنوان شد. در نهایت موگابه از مدرک افتخاری خود محروم شد.

– در آوریل سال 2009، مایکل ام، رئیس دانشگاه ایالتی آریزونا، حاضر به دادن دکترای افتخاری به “باراک اوباما”، رئیس جمهور آمریکا، نشد به دلیل فقدان دستاورد های کافی! و در مقابل زمانی که دانشگاه نوتردام به عنوان موسسه کاتولیک رومی درجه افتخاری به اوباما اهدا کرد جانجالی به پاخاست. دلیل این اعتراض، دیدگاه های اوباما در مورد سقط جنین و حمایت از تحقیقات سلولهای بنیادین بود.

دیپلمات لبنانی؛ رکورددار دکترای افتخاری

در میان موارد جالب توجه دریافت کننده مدارک افتخاری می توان به دو چهره معروف زیر اشاره کرد:

– بنجامین فرانکلین ، درجه افتخاری از کالج ویلیام و مری در سال 1756، و دکترا از دانشگاه سنت اندروز در سال 1759 و دانشگاه آکسفورد در سال 1762 برای دستاوردهای علمی خود دریافت کرد. او پس از آن “دکتر فرانکلین” نامیده شد.

– چارلز مالک(Charles Malik)، فیلسوف و دیپلمات لبنانی که سابقه حضور در مجمع عمومی سازمان ملل متحد و همکاری برای نوشتن اعلامیه جهانی حقوق بشر را داشت، نزدیک به شصت و سه دکترای افتخاری دریافت کرد. البته وی خود دارای مدرک دکترای دانشگاه هاروارد بود. مالک دارای بیشترین تعداد دکترای افتخاری در جهان است.

 
«مهران مديري» كارگردان و بازيگر مجموعه هاي طنز به پاس انجام فعاليت هاي هنري و انساني دكتراي افتخاري گرفت.دانشگاه ليبرتي آمريكا (American Liberty University) به مهران مديري مدرك دكتراي افتخاري اهدا كرد.

مراسم اهداي دكترا به مديري در تاريخ 21 تيرماه (12 June 2011) در دانشگاه ليبرتي واقع در لس آنجلس برگزار شد كه مهران مديري به دليل ضبط ادامه مجموعه قهوه تلخ نتوانست در اين مراسم حضور پيدا كند.
مراسم اهداي دكترا به مديري در تاريخ 21 تيرماه (12 June 2011) در دانشگاه ليبرتي واقع در لس آنجلس برگزار شد كه مهران مديري به دليل ضبط ادامه مجموعه قهوه تلخ نتوانست در اين مراسم حضور پيدا كند.

 

در اين مراسم دكتر رونالد برينر به نمايندگي از مهران مديري اين مدرك را دريافت كرد و حميد سلطاني آن را در ايران به مهران مديري رساند. اين مدرك به پاس فعاليت هاي هنري و انساني مهران مديري به او اهدا شده است.
در اين مراسم دكتر رونالد برينر به نمايندگي از مهران مديري اين مدرك را دريافت كرد و حميد سلطاني آن را در ايران به مهران مديري رساند.
اين مدرك به پاس فعاليت هاي هنري و انساني مهران مديري به او اهدا شده است.
 
دکترای افتخاری خاتمی
سید محمد خاتمی در اردیبهشت سال 1384 یعنی ماه آخر ریاست جمهوری او پیش از برگزاری انتخابات، از رئیس دانشگاه تهران، دکترای افتخاری خود را دریافت می‌کند

124871_orig

 

124872_orig

124869_orig

به همه دکترای افتخاری بدهید !

چندی پیش رئیس سازمان سنجش آموزش کشور ظرفیت پذیرش دوره دکتری نیمه متمرکز سال 93 را اعلام کرد و گفت: این ظرفیت با توجه به پذیرش در دوره های روزانه، نوبت دوم و پردیس های دانشگاهی حدود 12 هزار نفر تعیین شده است.

وی گفت ظرفیتی که برای این دوره پذیرش در دوره دکتری نیمه متمرکز از سوی دانشگاه ها اعلام شده است 11 هزار و 980 نفر است که نسبت به سال گذشته حدود 1500 نفر افزایش داشته است و ظرفیت در دوره سال 92 حدود 10 هزار و 500 نفر بود که در نهایت پس از اعمال مرحله تکمیل ظرفیت تعداد 11 هزار و 344 نفر قبول شدند؛ او در ادامه گفت که البته ممکن است در این دوره نیز پس از طی مراحل آزمون، مرحله تکمیل ظرفیت نیز داشته باشیم که در آن زمان تعداد قبولی ها افزایش خواهد یافت!

این خبر برایم خیلی جالب بود چراکه چندوقتی است که با خود فکر می‌کنم که ای کاش دولت مکرمه به همه ایرانیان بالای 18 سال یک مدرک دکترای افتخاری اعطا نماید تا بدین وسیله از اتلاف عمر و وقت فرزندان میهن عزیزمان در راستای کسب مدارک دانشگاهی جلوگیری به عمل آمده و از صرف هزینه‌های هنگفت در جهت ساختن ساختمان‌های دانشگاهی و پول آب، برق، گاز، استاد و ایاب و ذهاب نیز جلوگیری شود.

اینجانب برخی از دانشگاه‌های کشور را در اعتلای علم و دانش در میان دانشجویان ناتوان می‌بینم و دانشجو عموما با تلاش خود مطالبی را می‌آموزد. البته دانشجو در دانشگاه‌های کشور ما چه چیزی را بیاموزد و چه نیاموزد فارغ‌التحصیل خواهد شد و مدرک خواهد گرفت لذا در مواردی  شاهد آن هستیم که سواد و قدرت فهم یک فرد دیپلمه با برخی از دارندگان مدارک عالیه چندان متفاوت نیست، چراکه درِ ورود و خروج دانشگاه ها به روی آحاد ملت عزیز چه اهل علم باشند و چه نباشند باز است!

زمانی که من کنکور دادم جمله معروفی را به کرات می‌شنیدم: «دانشگاه در کشور ما قیف برعکس است». یعنی بر خلاف دانشگاه‌های معتبر جهان که ورود به آنها آسان و خروج و فارغ‌التحصیلی از آنها دشوار است، در دانشگاه های کشور ما ورود به دانشگاه دشوار اما خروج و فارغ‌التحصیلی از آن سهل و آسان است.

در واقع در آن زمان دانشگاه در کشور ما قیفی بود که ابتدای آن تنگ و انتهای آن باز بود. اما با پیشرفت‌های چشم‌گیری که در دهه اخیر رخ داد، هر دو سرِ این قیف باز شد! به عبارتی دیگر، این قیف به تونل بزرگی تبدیل شده که همه افراد – چه درس خوان چه درس نخوان – از آن عبور می‌کنند.

این تونل در ابتدا برای مقطع کارشناسی تهیه شده بود اما آرام آرام و در ادامه به مقاطع کارشناسی ارشد و امروز به دکترا رسیده است و در ادامه مآلا به فوق دکترا و سپس فوقِ فوقِ دکترا و … خواهد رسید. تونلی که ابتدای آن را می‌توان دید ولی انتهایش از نظرها پنهان است.

اینجانب به عنوان فردی که تمامی مقاطع تحصیلی را در بهترین دانشگاه‌های کشور سپری کردم با کمال وجود این مهم را درک کردم که تونل ساخته شده نه تونل علم، بلکه تونل زمان است. تونلی که تنها عمر شما را می‌گیرد و چیزی به کوله بار  شما نمی‌افزاید.

با چشمان خود ملاحظه کردم که افرادی به مقاطع دکترا راه یافته‌اند که در گذشته‌ای نه چندان دور با تک ماده دیپلم گرفته بودند. بله! در برخی از موارد دکترا گرفتن امروزی از دیپلم گرفتن دیروزی نیز سهل‌تر شده است.

اما آیا به افراد کم سواد بالاترین مدارک را اعطا کردن افتخاری دارد؟

از همه بدتر اینکه زمانی‌که این فارغ‌التحصیلان باسواد، کم سواد و بی سواد وارد بازار کار می‌شوند، در مواردی به دلیل نبود مکانیسم‌های ارزیابی مناسب، بی سوادها گوی رقابت را از باسوادها ربوده و نردبان ترقی را چند پله چند پله به بالا می‌پرند.

فیدل کاسترو در کوبا ده‌ها هزار پزشک پرورش داد و به لحاظ آماری! رکورد پرورش پزشک را شکست اما زمانی که بیمار شد یک پزشک اسپانیایی را برای معالجه خود انتخاب کرد چون می‌دانست که چه پزشک‌هایی را تربیت کرده است.

البته برخی معتقدند می‌توان با این روش داهیانه بیکاران را سرِکار گذاشت و از این طریق اشتغال زایی موقتی نمود. اعطای گسترده مدارک عالیه در کشور ما بدون آنکه بازار کار مشخصی برای فارغ‌التحصیلان در نظر گرفته شده باشد، مرا یاد داستان طنزی می‌اندازد که شاید پربهره باشد:

سالها پیش یک ایرانی یه چین رفت و در رشته اژدها شناسی تحصیلات خود را با موفقیت گذرانیده و پس از اخذ مدرک دکترای اژدهاشناسی به ایران بازگشت، اما با این حقیقت تلخ مواجه شد که برای وی بازار کاری وجود ندارد؛ در ایران نه اژدهایی وجود داشت و نه نیازی به شناخت آن احساس می‌شد. لذا زمینه کاری برای وی فراهم نیامد.

پس از چند سال بیکاری نهایتا راه حل بسیار خوبی برای رفع بیکاری خویش یافت؛ دانشکده اژدها شناسی تاسیس نمود و به پرورش نسلی از اژدها شناسان مبادرت جست اما پس از مدتی که نخستین فارغ‌التحصیلان اژدهاشناسی وارد بازار کار شدند، بحران دوچندان شد، چون برای آنها نیز کار نبود.

به همین دلیل ساده آن فرد دانشکده اژدهاشناسی را به دانشگاه تبدیل کرد و از فارغ‌التحصیلان این رشته به عنوان اساتید و کارمندان دانشگاه استفاده نمود.

پس از چندی نسلهای زیادی اژدها شناس تربیت شدند و بحران به نحو عمیق‌تری تکرار شد؛ هرچند آن بزرگوار با این راه حل هوشمندانه! توانسته بود وضعیت را برای مدتی کنترل کند اما از این غافل بود که با به تعویق انداختن بحران و به قیمت تشدید آن، در میان‌مدت گره گشایی کرده بود و این هوشمندانگی مآلا گریبان همه را خواهد چسبید!

شرایط کسب دکترای افتخاری

مطالب پیشنهادی دیگر :

One thought on “شرایط کسب دکترای افتخاری

  • مرداد ۳۰, ۱۳۹۶ at ۵:۴۷ ق.ظ
    Permalink

    واااای
    خیلی خوب بوووود
    عااااالیییییی بووووود
    دقیقا همینجوریههههه
    من الان کارشناسی برق میخونم
    ینی خیلیا هستن که معادله درجه یک حل کردن بلد نیستن
    تازه خود استادامونم میگن مثلا فلان استاد رفته مصاحبه دکترای برق ازش پرسیدن المان های مصرف کننده تو مدار چیه گفته رادیو وتلوزیون????????
    همین میشه که اگه دانشجویی هم بخواد خوب درس بخونه و از استادش سوال بپرسه ،استاد میگه بلد نیستم??
    همین

    Reply

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به سایت مرجع آزمون دکتری خوش آمدید

برای دریافت جدیدترین اخبار آزمون دکتری و دریافت آنی نمونه سوالات استعداد تحصیلی و زبان عمومی دکتری همراه با پاسخ های تشریحی ایمیل خود را وارد کنید