سراب بهشت‌ :نگاهی به وضعیت پردیس‌های پولی

ارسال شده در تاریخ ۲۲ آبان ۱۳۹۳

سراب بهشت‌ :نگاهی به وضعیت پردیس‌های پولی

 کنکاشی درباره وضعیت پردیس‌های پولی

نویسنده : پیوند نیک‌پی

سال 1385 آغاز تاسیس مراکزی بود که کمی از بار سنگین خیل داوطلبان پشت کنکور مانده را کم کند. دولت نهم با تبیین سیاست‌های کاهش فشار بازار کار و تلاش برای سهولت تحصیل در دانشگاه‌ها طرح تاسیس موسساتی را مطرح کرد که دانشجویانش با پرداخت شهریه بتوانند از امکانات دانشگاه‌های تراز اول کشور استفاده کنند. این امکانات شامل بهره‌گیری از استادانی بود که در دانشگاه‌های تراز اول کشور مشغول تدریس بودند.
دفترچه‌های انتخاب رشته پر شده بود از کد‌های پردیس‌های دانشگاه‌های مختلف که بعد از نام دانشگاه اصلی با ظرفیت‌های بالایشان خودنمایی می‌کردند. نبودن اطلاعات کافی درباره شرایط این دانشگاه‌ها و شهریه‌هایی که دانشجویان باید پرداخت می‌کردند باعث شد خیل عظیمی از داوطلبان لیست‌های انتخاب رشته‌شان را پر کنند از کدهایی که مربوط به پردیس‌های پولی دانشگاه‌های معتبر کشور هستند و بدون توجه به محل این موسسات رویای تحصیل در این دانشگاه‌ها را با خود داشتند.
تحصیل در دوره‌های تحصیلات تکمیلی در این دانشگاه‌ها و ارائه ظرفیت‌های زیاد در این دوره‌ها باعث شد دانشجویانی که در پی تحصیلات تکمیلی به‌ویژه در مقطع دکترا بودند روزنه امیدی داشته باشند اما با ورودشان به این دانشگاه‌ها متحمل فشارهایی از لحاظ مالی شدند و دیگر راه برگشتی هم نداشتند. سایت‌ها و خبرگزاری‌ها پر هستند از اجبارهایی که از لحاظ مالی و تحصیلی بر این دانشجویان بوده است که گویای عملکرد نادرست این پردیس‌ها در سال‌های گذشته است.
این در حالی است که در همان سال و سال‌های بعد از آن هم در مجلس و هم در وزارت علوم مخالفت‌های جدی‌ای با این واحدهای دانشگاهی وجود داشت. موافقان اعتقاد داشتند این موسسات باعث خواهد شد از مهاجرت دانشجویان تحصیلات تکمیلی جلوگیری شود و این به نفع نظام آموزشی کشور است در حالی که مخالفان بر این باور بودند و هستند که بودن این موسسات تنها منبع درآمدزایی برای دولت می‌شود که همین امر با توجه به نیازهای بازار کار و آموزش عالی کشور به ضرر دانشجویان خواهد بود.
ولی از آنجا که دانشجویان زیادی در کشور به دنبال تحصیلات تکمیلی بودند و از سویی شهریه‌های سر به فلک کشیده این موسسات می‌توانست منبع خوبی برای درآمد دانشگاه‌ها باشد، با استقبال زیادی از سوی دانشگاه‌ها مواجه شد. این استقبال و شتاب در اقدام برای درخواست و این‌که بهترین دانشگاه‌های ایران در ابتدای این صف دور و دراز قرار داشتند سبب روند رو به رشد تاسیس این موسسات شد تا جایی که تا سال 92 حدود 40 پردیس پولی تاسیس شد.
اما با روی کار آمدن دولت جدید و تغییر رویکردهای اصلی وزارتخانه علوم قرار بر آن شد که به دلیل زیانده بودن، این موسسات دیگر جایی در برنامه ششم توسعه نداشته باشند و اولین اقدامی که این وزارتخانه در این زمینه انجام داد ممنوعیت ارائه مجوز به این موسسات بود و دیگر هیچ درخواستی در این زمینه در وزارت علوم تایید نشد. رئیس دفتر گسترش وزارت علوم در این زمینه می‌گوید: موسسات قبلی که تا سال 92 مجوز گرفته‌اند همچنان در حال جذب دانشجو هستند و پذیرش این موسسات منوط به پذیرش دانشگاه‌های جامع است و نمی‌توانیم اکنون جلوی فعالیت آن‌ها را بگیریم.
کمی پرس و جو از فعالیت پردیس‌های پولی که در حال فعالیت هستند از شکست‌هایی حکایت دارد که در پی تغییر سیاست‌های وزارت علوم اتفاق افتاده است و بی‌انگیزگی ناشی از آن باعث شد دانشجویان این موسسات در زمینه ارائه خدمات آموزشی از شرایط کنونی رضایت چندانی نداشته باشند. «ع. ر» یکی از دانشجویان این پردیس‌هاست که درباره وضعیت این مراکز چنین می‌گوید: «با توجه به شهریه‌ای که من برای تحصیل در این دانشگاه می‌دهم از امکانات و شرایط محل تحصیلم راضی نیستم. استادانی که در این مرکز تدریس می‌کنند در بیشتر موارد استادان دانشگاه‌های جامع نیستند. این در حالی است که یکی از امتیاز‌هایی که برای این موسسات به آن اشاره می‌کنند تدریس استادان دانشگاه‌های جامع در این دانشگاه‌هاست. نبودن امکانات خوابگاهی و خدمات رفاهی در این مراکز یا کیفیت پایین این نوع خدمات با توجه به هزینه‌هایی که هر کدام از دانشجویان برای ثبت‌نام و ادامه تحصیل در دانشگاه‌ها متحمل می‌شوند قابل‌قبول نیست.» «م.ح» یکی دیگر از دانشجویان این پردیس‌های پولی است و در این باره می‌گوید: «من با ثبت‌نام در این دانشگاه فکر می‌کردم با توجه به شهریه‌های بالایی که می‌دهیم حداقل به ما خوابگاه تعلق می‌گیرد اما متوجه شدم که نه‌تنها خوابگاهی در کار نیست بلکه شهریه کلاس‌های بدون استاد و درس‌هایی که با دو جلسه تشکیل می‌شوند را می‌دهم.»
رئیس دفتر گسترش وزارت علوم در این باره می‌گوید: «تاسیس این موسسات می‌توانست در مقطعی که تصمیم برای تصویب این طرح گرفته شد دردهای نظام آموزش عالی ما را تسکین دهد اما با شرایط کنونی با باز کردن فضای بیشتر که متاسفانه کیفیت آموزشی مورد نظر را ارائه نمی‌دهد، نمی‌توانیم موفق باشیم. کما این‌که باید با تقویت بخش ارتباط با صنعت بتوانیم به توسعه مناسب آموزش عالی برسیم.»

شهریه پردیس‌های خودگردان
متوسط شهریه رشته‌های کارشناسی‌ارشد از 15 تا 20 میلیون تومان است. با توجه به گفته‌های حسین حسینی رئیس دفتر گسترش وزارت علوم و ناهماهنگی‌هایی که سال گذشته در تعیین شهریه‌ها از سوی برخی از مراکز اتفاق افتاد تصمیم‌گیری درباره شهریه مبنی‌بر نظر هیات‌ امنای دانشگاه‌ها است که براساس شرایط، نوع رشته، حوزه تحصیلی (مثلا این‌که آیا دارای آزمایشگاه است یا نه) می‌تواند متفاوت باشد، بنابر این میزان شهریه پردیس‌های خودگردان بر حسب نوع رشته متفاوت است.
البته افزایش 15 تا 20 درصدی که براساس مصوبه وزارت علوم و در دانشگاه‌های غیرانتفاعی و دانشگاه آزاد اسلامی اتفاق افتاد، برای این دانشگاه‌ها هم اعمال می‌شود با این تبصره که تصمیمات براساس تصمیم هیات امنا بوده است. البته با این شرایط هم خبرهایی از تفاوت چشمگیری میان شهریه پردیس‌ها بوده است که همین باعث شده است شکایاتی در این زمینه به وزارت علوم برسد ولی هنوز اقدامی انجام نشده است.

مطالب پیشنهادی دیگر :

برچسب‌ها:

۳ پاسخ به“سراب بهشت‌ :نگاهی به وضعیت پردیس‌های پولی”

  1. به نظر من فشاری که باید روی کاهش ظرفیت پذیرش دکترا اعمال شود، مربوط به دوره های پردیس است.
    اول اینکه آزمون ورودی آن ها بعضا جداگانه برگزار شده و از لحاظ سطح کیفی سوالات در مرتبه ضعیفی قرار دارد
    دوم اینکه در این واحد ها، زیر نام دانشگاه مادر، هر کاری که می خواهند می کنند، هر درسی که استادی برایش باشد تدریس می شود و گاهی کل سیلابس آن رشته را شامل نمیشود.
    سوم اینکه در تمام ترم فقط اسم این استادان تراز اول شنیده می شود و گاهی دانشجویان سر کلاس ها هیچگاه با ان ها روبرو نمی شوند و در نهایت یک دانشجوی دکترا که هنوز استادیار هم نیست، به انها درس می دهد.
    و در نهایت امکانات رفاهی و خوابگاهی هم که همانطور که اشاره شده تعریفی ندارد.
    در دانشگاه ازاد حداقل همان استادیاری که به سه دانشجوی دکترا درس می دهد، می داند که کسی در مورد عملکرد او سوال می کند و بازخواست می شود ولی واقعا چه کسی می تواند به یک استاد تمام دانشگاه تراز اول که سر کلاس های پردیس نمی آید اعتراض کند!!! از آن گذشته وقتی هم که این اساتید تشریف بیاورند هم هیچگاه انرژی را که برای دانشجویان روزانه خود می گذارند برای پردیسی ها نمی گذارند که این با روح اخلاق در تضاد است.

  2. با سلام
    من دانشجوی مجازی یکی از همین پردیس ها هستم شهریه ارشد من با 9 واحد در ترم 2.5میلیون تومان و نزدیک به شهریه دانشگاه آزاد است.نه بیشتر!!

    در این دوره ها سخت گیری که روی دانشجوهای مجازی می شود در اکثر موارد روی دانشجوهای مجازی بیشتر هم بوده و هست.

    از لحاظ منابع آموزشی از فایل های خیلی خوبی استفاده می شود. اساتید ما هم همان اساتید دانشجویان روزانه هستند. و هیچ احساس ضعفی نمی کنیم. و تمام فیلم های کلاس های هفتگی هم در طول ترم مجددا ضبط شده و علاوه بر منابع اولیه در اختیار دانشجو قرار می گیرد و بارها و بارها می توانیم فایل کلاس را مشاهده نماییم.
    البته برخی دانشجویان به علت تمایل به شرکت در کلاس های حضوری در برابر این شیوه با جدیت تلاش نمی کنند و حتی کلاس ها را از محل کارشان شرکت می کنند و در حال انجام کار توقع دارند درس را هم متوجه بشوند که همین مسئله منجر به احساس نارضایتیشان می شود!!

    من که خیلی راضی هستم. از اینکه اینهمه درگیر رفت و آمد و پرداخت هزینه و کلی خستگی هایی که دانشجوهای حضوری دارن، نیستم خوشحالم.

    من این دانشگاه و اساتیدش را به دانشگاه آزاد موجود تو شهر خودم ترجیح دادم و اصلا هم پشیمان نیستم.

    خواهشمندم یک رفه به قاضی نروید.

    با تشکر

    • دوست عزیز من نمیدونم شما چه رشته ای میخونید خوندن به صورت مجازی در مقطع ارشد به ارزش مدرک تحصیلی لطمه میزند ان هم اگر پردیس باشد شما حتما از لحاظ کاری مشکلی ندارید که این حرفها رو میزنید
      شما اگر در محیط پردیس بودید نه به صورت مجازی متوجه میشدید

دیدگاه شما چیست ؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.

به سایت مرجع آزمون دکتری خوش آمدید

برای دریافت جدیدترین اخبار آزمون دکتری و دریافت آنی نمونه سوالات استعداد تحصیلی و زبان عمومی دکتری همراه با پاسخ های تشریحی ایمیل خود را وارد کنید